Οι τελευταίες εξελίξεις με την απεργία και την επιστράτευση των μεταφορέων έδειξαν ότι ο κλάδος δεν είχε όραμα και γι αυτό δεν είχε πρόταση ισχυρή για το αύριο, έτσι παρέμεινε στην στείρα αμυντική γραμμή να περισωθεί έστω και προσωρινά όσο μεγαλύτερο μέρος της αξίας της άδειας. Μερικά φωτεινά μυαλά της συνδικαλιστικής ηγεσίας τα τελευταία χρόνια έκαναν κάποιες προσπάθειες για οργάνωση του κλάδου αλλά δεν ήταν ώριμη η κατάσταση να ανατραπεί η συσσωρεμένη άγνοια, εφησυχασμός, ατομικισμός και ο συντεχνιακός πολυκερματισμός που ωφελούν τα συμφέροντα των λίγων και βλάπτουν μακροπρόθεσμα των πολλών.

Ήταν αναπότρεπτες λοιπόν οι εξελίξεις αυτές. Μερικοί ανυποψίαστοι είχαν την ψευδαίσθηση ότι θα συνέβαινε μετά από 100 χρόνια, μερικοί λογικοί ανέμεναν να είχαν συμβεί πριν μερικές δεκαετίες, ήταν λοιπόν αναμενόμενο να συμβούν μέσα στο 2010 οπού το λάστιχο, φουσκωμένο με τις ψευδαισθήσεις και τους ευσεβείς πόθους, κλατάρισε πατώντας στα καρφιά της οικονομικής κρίσης και της ποδηγέτησης από το ΔΝΤ.

Τελικά είναι ηττημένοι οι μεταφορείς ;

Και μόνο το ότι κατάφεραν να διατηρήσουν το παλιό καθεστώς επί δεκαετίες, όταν αυτό άλλαξε σε όλες τις χώρες της Ευρώπης πριν χρόνια, αυτό δείχνει ότι έχουν κερδίσει μια μεγάλη νίκη, έστω από την δική τους οπτική (με την οποία βέβαια πολλοί διαφωνούν). Η μεγάλη όμως ήττα που έχουν υποστεί κατά την γνώμη του υπογράφοντα, και αυτή από τον ίδιο τους τον εαυτό, ήταν ότι τις τόσες δεκαετίες προστατευτισμού που απολάμβαναν δεν κατάφεραν να τις εκμεταλλευτούν οι αυτοκινητιστές, στην μεγάλη τους πλειοψηφία, ώστε να είχαν ήδη ολοκληρώσει μια δική τους απελευθέρωση, την «εσωτερική τους απελευθέρωση» μέσα από την οργάνωση σε μεγάλα, ποιοτικά, πελατοκεντρικά και βιώσιμα σχήματα.
Και άλλα 20 χρόνια να παρέμενε το καθεστώς του προστατευτισμού, φαινόταν ότι δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις και οι φιλοδοξίες των μεταφορέων να οργανωθούν.
Έχουν όμως ακόμα λίγο καιρό να κάνουν ό,τι δεν έκαναν επί δεκαετίες πριν θεωρηθούν ολοκληρωτικά χαμένοι.
Η επιστήμη της ψυχολογίας λέει ότι «είσαι ό,τι σκέφτεσαι» : Αν σκέφτεσαι κάτι, αυτό εγγράφεται σιγά στο υποσυνείδητο και κατευθύνει ανάλογα τις συμπεριφορές σου με τρόπο αυτόματο και ασυναίσθητο. Aν σκέφτονται ότι έχουν ηττηθεί, θα ενεργούν ως ηττημένοι, και τελικά θα είναι χαμένοι, αν σκέφτονται ότι έχουν κερδίσει θα ενεργούν ως νικητές και τελικά θα είναι κερδισμένοι. Και βέβαια επειδή μερικές χιλιάδες αυτοκινητιστές δεν είναι δυνατόν να σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο, θα υπάρχουν και χαμένοι και κερδισμένοι. Σε ποια πλευρα θα βρεθεί ο καθένας είναι στο χέρι του, ανάλογα πως σκέφτεται και πως θα ενεργεί στο εξής.

Η εθνική οικονομία χρειάζεται ισχυρή Μεταφορά με επαγγελματίες που να αισθάνονται νικητές, με ενθουσιασμό, με δυναμισμό, με όραμα, και όχι ανθρώπους που να αισθάνονται σαν επιστρατευμένη τάξη ηττημένων. Αν δεν βοηθήσουν όλοι οι παράγοντες της Οικονομίας και της Πολιτείας να έχουμε Μεταφορά ισχυρή, τότε όλη η Οικονομία θα χάσει.
Να λοιπόν γιατί είναι κερδισμένοι οι Μεταφορείς :

Το νέο θεσμικό καθεστώς τους δίνει όλες τις προϋποθέσεις (βέβαια τις παρέχει και σε πολλούς άλλους συγχρόνως) να κτίσουν έστω και τώρα ένα λαμπρό μέλλον που θα τους αποφέρει πολλά περισσότερα από αυτό που θα χάσουν από την απώλεια της αξίας της άδειας, διότι :

1. Χάνουν κάτι που έτσι και αλλιώς έσβηνε, κερδίζουν πολλά άλλα και νέες προοπτικές που τώρα γεννιούνται. H οχύρωση τους στην άδεια λειτουργούσε σαν την μπάλα που κρατάει με αλυσίδα τον φυλακισμένο από το πόδι και τον εμποδίζει να φύγει μπροστά. Τώρα είναι ελευθερωμένοι να σκεφτούν και να πράξουν διαφορετικά οργανώνοντας το μέλλον τους.
2. Για λίγους μήνες έχουν ακόμη μια ευκαιρία (την τελευταία) να είναι προστατευμένοι από την είσοδο νέων παικτών, για να προλάβουν να οργανωθούν. Κανείς δεν θα αγοράσει τώρα άδεια με 50000 η 100000 Ε αφού θα μπορεί σε λίγους μήνες αργότερα να την πάρει με ένα χαρτόσημο. Θα καταφέρουν να αξιοποιήσουν αυτό το διάστημα ;
3. Κανείς άλλος δεν ξέρει την μεταφορά καλύτερα από αυτούς, όσο αφορά το όχημα, τον οδηγό, τη φόρτωση, τον δρόμο, το δρομολόγιο. Υπάρχουν όμως και περιοχές που έχουν επιδείξει επίμονη αμάθεια όπως είναι η οργάνωση, ανάπτυξη στρατηγικής, η διαχείριση του πελάτη, το μάρκετινγκ των υπηρεσιών τους, η ασφάλεια και ποιότητα, παροχή υπηρεσιών logistics, κλπ , περιοχές που πρέπει να αναπτύξουν ταχύρρυθμα
4. Κανείς άλλος δεν μπορεί να επιτύχει χαμηλότερο κόστος μεταφοράς από τους μεταφορείς. Τα ΙΧ έχουν άλλες αδυναμίες που δημιουργούν βαρίδια κόστους (μισθοί, διοίκηση, υπαλληλικές συμπεριφορές, χαμηλή παραγωγικότητα λόγω μη δυνατότητας συνδυασμού φορτίων άλλων παραγωγών, κλπ). Οι διαμεταφορείς πάντα θα στηρίζονται στους μεταφορείς. Η δύναμη τους είναι η ανοργανωσιά των Μεταφορέων.
5. Διάγουμε εποχή χρηματοδοτικής ασφυξίας, σε κανέναν δεν είναι εύκολο να βρει χρηματοδότηση για να αγοράσει άδειες ούτε οχήματα. Ακόμη και αν έχει ίδια κεφάλαια, στις σημερινές συνθήκες δεν θα ήταν προτεραιότητα η επένδυση σε άδειες και οχήματα.
Τι πρέπει να κάνουν από εδώ και πέρα oι Μεταφορείς ;

1. Να δουν την μεγάλη ευκαιρία που τους διανοίγεται και να πάψουν να στενοχωριούνται για την χαμένη τιμή της αδείας
2. Να αρχίσουν την μάχη με τον μεγαλύτερο ανταγωνιστή τους : Tον ίδιο τους τον εαυτό που τους κρατάει ακόμη στην δεκαετία του 1970. Ο καθένας να πάρει θέση αν θα περάσει μπροστά η θα μείνει πίσω.
3. Nα μελετήσουν τις δυνατότητες που τους δίνει το νέο Θεσμικό πλαίσιο και να τις αξιοποιήσουν στο έπακρο.
4. Να βάλουν μπροστά ένα ταχύρρυθμο πρόγραμμα συγχωνεύσεων και συνεργασιών μεταξύ τους, με πελάτες, με διαμεταφορείς, με εταιρείες Logistics και συνεργασία με επαγγελματικά στελέχη στα Logistics, marketing, Πωλησεις, κατασκευαστές ιστοσελίδων, κλπ
5. Να αλλάξουν το προφίλ τους στην αγορά. Να σβήσουν από το λεξιλόγιο της αγοράς την λέξη «φορτηγατζής», «νταλικέρης», κλπ και να καθιερώσουν τις λέξεις «Μεταφορέας», «Μεταφορική εταιρεία», «Εταιρεία Διακίνησης», «Εταιρεία Υποστήριξης Πωλήσεων», κλπ
6. Να πείσουν τους Παραγωγούς και πελάτες τους ότι είναι αξιόπιστοι συνεργάτες. Nα αποκτήσουν στελέχη που να διαθέτουν την εμφάνιση, γνώσεις, ικανότητες να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με τους πελάτες και άλλους παίκτες στην αγορά. Να συζητήσουν μαζί τους πως μπορούν από κοινού να οργανώσουν και να υποστηρίξουν σχήματα βιώσιμα στην βάση του μακροπροθέσμου win-win («κερδίζω - κερδίζεις»), και όχι στην βάση του βραχυπρόθεσμου win - loose («κερδίζω-χάνεις»
7. Tα Συνδικάτα να συνειδητοποιήσουν τον ρόλο και την ευθύνη τους να οδηγήσουν τον κλάδο σε μακροπρόθεσμη επιβίωση και ανάπτυξη και όχι σε χάϊδεμα αυτιών ψηφοφόρων. Οι μεταφορείς να αποφασίσουν να λειτουργήσουν σαν επιχειρηματίες και όχι σαν αυτοκινητιστές, δημιουργώντας ευκαιρίες για το μέλλον και όχι εμμένοντας στα κεκτημένα.
8. Παράλληλα με το Σωματείο Αυτοκινητιστών πρέπει να οργανωθούν και σε «Σύνδεσμο Μεταφορικών Επιχειρήσεων», «Επιμελητήριο Μεταφορών» και φορείς που να προωθούν την Επιχειρηματικότητα στην Μεταφορά. Να κάνουν εθνικές συμφωνίες με τους άλλους Συνδέσμους για αμοιβαία υποστήριξη.

Είναι σαφές πλέον ότι το μοντέλο της «άδειας» στην Μεταφορά έχει λήξει.
Δυο δρόμοι φαίνεται να ανοίγονται μπροστά μας, πρώτος η εμμονή στην συντήρηση, στις αντιλήψεις και πρακτικές που επί δεκαετίες υποστηριχτήκαν σθεναρά και έφεραν στην σημερινή κατάσταση, δρόμος που θα οδηγήσει τους μεταφορείς στην υπηρεσία και εκμετάλλευση από άλλους και ο δεύτερος να δοκιμάσουν οι μεταφορείς επιτυχημένες πρακτικές συναδέλφων τους άλλων κρατών και να αξιοποιούν με δημιουργικό τρόπο και προς όφελος τους τις ευκαιρίες που θα αναδύονται στο μέλλον.
Η ανάπτυξη επιχειρηματικότητας μέσα από μεγάλα ελληνικά, αξιόπιστα και βιώσιμα σχήματα είναι μονόδρομος για τους Μεταφορείς αλλά και για την Εθνική Οικονομία.